Heel lang geleden, al wel meer dan 5000 jaar, werden er in het oude Mesopotamië, wat nu Irak heet, en in Egypte en de Indusvallei producten gemaakt van gebakken klei. In het begin gebruikten ze deze techniek van het bakken van klei alleen voor het maken van potten, pannen en versieringen.

Maar al snel kwam men erachter dat als je met deze gebakken klei ging bouwen, de huizen en paleizen veel steviger werden en ook veel langer bleven staan. Zo werd het idee van gebakken steen, baksteen dus, geboren.

Een paar duizend jaar later namen de Romeinen de oude techniek van het bakken van stenen en dakpannen over. Zij zorgden ervoor dat de techniek steeds beter werd, zodat de bakstenen sterker en beter werden.

In de 12e eeuw gingen we de bakstenen ook in Nederland gebruiken. Hoe dit ging, vertel ik je in het volgende hoofdstuk.